In 2025 debuteerde ik als publicist voor Vers Beton, hét online platform voor onafhankelijke Rotterdamse journalistiek. Na mijn essay over Dorpsplein Marconi volgde een column over de Westersingel – de 19-eeuwse waterloop in het verlengde van de Rode Loper vanaf het Centraal Station (voor de niet-Rotterdammers: op het Kruisplein niet linksaf slaan naar het Schouwburgplein voor het Filmfestival maar gewoon even rechtdoor lopen).
Aanleiding was het aanbrengen van houten balkjes op de bankjes langs de Westersingel met als doel het onmogelijk maken om erop te liggen. De beoogde doelgroep: dakloze mensen en andere stedelijke verschoppelingen die zich ophouden in het gebied. Daarmee is de Westersingel echter gedevalueerd van een de meest gastvrije openbare ruimtes van de stad tot een ‘plaats delict’.
Voor het hele relaas lees de column hier.
